تومان۸۷۵,۰۰۰

تومان۲۰۰,۰۰۰

تومان۲۰۰,۰۰۰

تومان۱۷۰,۰۰۰

بادۀ مردافکن من معنی روشن بس است

صائب تبریزی- غزل شماره 1002

بادۀ مردافکن من معنی روشن بس است

ساغر و مینای من کلک و دوات من بس است

چون زلیخا مشربان ما را تلاش قرب نیست

دیدۀ یعقوب ما را بوی پیراهن بس است

عاشقان پروانه مشرب را درین هنگامه ها

گر دل روشن نباشد، چهرۀ روشن بس است

تا قیامت خونبهای ما ازان وحشی غزال

این که دست افکنده خون ما بر آن گردن بس است

روی شرم آلود را آرایشی در کار نیست

قطرۀ شبنم چراغ لاله را روغن بس است

جامۀ فتحی مرا چون بیدلان در کار نیست

سخت جانی زیر پیراهن مرا جوشن بس است

خانۀ خلوت نسازد بر گنه ما را دلیر

شرمگینان را نگهبان دیدۀ روزن بس است

باعث دلسردی دلبستگان رنگ و بوی

دست خالی رفتن شبنم ازین گلشن بس است

مطلب از گلخن همین آیینه روشن کردن است

زیر گردون چند باشی ای دل روشن، بس است

تنگتر از آستین گردید هنگام سفر

تا به کی خواهد کشیدن پای در دامن، بس است

رشته تابی بر سبکروحان گرانی می کند

سدّ راه عیسی از بالاروی سوزن بس است

نیست جز ملک رضا دارالامانی خاک را

چند صائب دور خواهی بود ازان مأمن، بس است

 

 

 

 

نویسندگان :
نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

نوشته های مرتبط
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها