در باغ چو شد باد صبا دایه ی گل
حافظ-رباعی شماره 27
در باغ چو شد باد صبا دایه ی گل
بربست مشاطه وار پیرایه ی گل
از سایه به خورشید اگرت هست امان
خورشید رخی طلب کن و سایه ی گل
معنی بیت های شعر
۱. در باغ چو شد باد صبا دایه ی گل / بربست مشاطه وار پیرایه ی گل:
وقتی باد صبا در باغ وزید، مانند دایهای برای گل شد و آن را پرورش داد. سپس مانند آرایشگری، زیورهای گل را آراست و آن را برای نمایش آماده کرد. این بیت نشاندهندهی نقش طبیعت در زیباییبخشی به گلهاست.
۲. از سایه به خورشید اگرت هست امان / خورشید رخی طلب کن و سایه ی گل:
اگر از سایه به خورشید پناه میبری و به آن امان مییابی، بهتر است به دنبال چهرهای درخشان مانند خورشید باشی و از سایهی گل نیز بهره ببری. حافظ در این بیت به دنبال تعادل میان نور و سایه است و توصیه میکند که از هر دو بهره ببری.
تفسیر شعر
رباعیات حافظ شیرازی – ادبستان شعر پارسی
واژگان دشوار : مصراع بیت ها ابیات تحلیل بررسی همراه با معنا مفهوم شعر شرح کامل توضیح.
