
بیدل دهلوی- غزل شماره 843
واژگونی بسکه با وضعم قرین گردیده است
سرنوشتم نیز چون نقشِ نگین گردیده است
عمرها شد چون نگاهِ دیدۀ آیینهام
حیرتِ دیدار حصن آهنین گردیده است
داشتم چون صبح گیر و دار شورِ محشری
کز غمِ کم فرصتی آهِ حزین گردیده است
هیچ وضعی همچو آرامیدگی مقبول نیست
شعله هم از داغ گشتن دلنشین گردیده است
گر به نرمی خو کند طبعت حلاوت صیدِ تست
هر کجا مومیست دامِ انگبین گردیده است
بی محابا از سرِ افتادگان نتوان گذشت
خاک از یک نقشِ پا صد جبهه چین گردیده است
همچو موج از تهمتِ دامِ تعلّق فارغیم
دامنِ ما را شکستِ رنگ چین گردیده است
فرشِ همواریست هر گه ماه میگردد هلال
در کمال، اکثر رگِ گردن جبین گردیده است
جلوهٔ هستی غنیمت دان که فرصت بیش نیست
حُسن اینجا یک نگه آیینه بین گردیده است
بیدل از بی دستگاهی سرنگونِ خجلتیم
دستِ ما از بس تهی شد آستین گردیده است



