ورود / عضویت



چون حبابم الفت وهم بقا زنجیر پاست - ادبستان شعر پارسی % %

چون حبابم الفت وهم بقا زنجیر پاست

بیدل دهلوی- غزل شماره 554

چون حبابم الفت وهم بقا زنجیر پاست

خانه بر دوش طبیعت را هوا زنجیر پاست

در گرفتاریست عیش دل ‌که مجنون تو را

مطرب ساز طرب‌ کم نیست تا زنجیر پاست

چون‌ کنم جولان به‌ کام دل ‌که با چندین طلب

از ضعیفی ها چو اشکم نقش پا زنجیر پاست

طاقتی ‌کو تا کسی سر منزلی آرد به دست

هر کجا رفتیم سعی نارسا زنجیر پاست

مرد را کسب هنر دام ره آزادگی‌ ست

موج جوهر آب جوی تیغ را زنجیر پاست

بی‌ تأمل‌، از مزار ما شهیدان نگذری

خاک دامنگیر ما بیش از حنا زنجیر پاست

خط پشت‌ لب چو ابرو نیست بی‌ تسخیر حسن

معنی آزاد است اما سطرها زنجیر پاست

ما ز کوری اینقدر در بند رهبر مانده‌ایم

چشم ‌اگر بینا بود بر کف عصا زنجیر پاست

خاکساری نیز ما را مانع وارستگی‌ ست

تا بود نقشی به ‌جا از بوریا زنجیر پاست

قید هستی تا نشد روشن ‌جنون موهوم بود

آنکه ما را کرد با ما آشنا زنجیر پاست

بر بساط پایهٔ وهم آنقدر تمکین مچین

سلطنت را سایهٔ بال هما زنجیر پاست

عالمی‌ در جستجوی راحت‌ از خود رفته‌ است

می‌روم من هم ببینم تا کجا زنجیر پاست

بیخودان اول قدم زین عرصه بیرون تاختند

ای‌ جنون رحمی ‌که ما را هوش ما زنجیر پاست

بیدل از توصیف زلف و کاکل این ‌گلرخان

مقصد ما طوق‌ گردن مدعا زنجیر پاست

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤