
بیدل دهلوی- غزل شماره 522
تعین جز افسون اوهام نیست
نگین خندهای میکند نام نیست
به بی مقصدی خلق تک میزند
همه قاصدانند و پیغام نیست
جهان سرخوش پستی فطرت است
هواهاست در هر سر و بام نیست
فروغ یقین بر دل کس نتافت
درین خانه ها وضع گلجام نیست
کسی تا کجا ناز سبزان کشد
به هندوستان یک گل اندام نیست
به هم دوستان را غنودن کجاست
دو مغزی به هر جنس بادام نیست
به غفلت چراغان کنید از عرق
که بالیدن سایه بی شام نیست
دماغ حریفان حسرت رساست
به خمیازه تر کن لبت، جام نیست
چه اوج سپهر و چه زیر زمین
به هر جا تویی جای آرام نیست
رعونت اگر نشئهٔ زندگی ست
سر زنده با گردنت رام نیست
غبار عدم باش و آسوده زی
به این جامه تکلیف احرام نیست
ضروری ندارم سخن میکنم
اداهایم از عالم وام نیست
قناعت کفیل بهار حیاست
گل طینتم بیدل ابرام نیست



