ورود / عضویت



یاد باد آن کز تبسّم فیض عامی داشتی - ادبستان شعر پارسی % %

یاد باد آن کز تبسّم فیض عامی داشتی

بیدل دهلوی- غزل شماره 2847

یاد باد آن کز تبسّم فیض عامی داشتی

در خطاب غیر هم با من پیامی داشتی

یاد باد آن ساز شفْقَتها که بی ناموس غیر

در بساط تیره روزان عیش شامی داشتی

یاد باد ای حسرتِ بنهاده پا از دل برون

چون نگه در چشم حیران هم مقامی داشتی

گاه گاهی با وجود بی‌نیازیهای ناز

خدمتی ارشاد می‌کردی، غلامی داشتی

آمد آمد خاک مشتاقان به‌ گردون می‌رساند

یک دو گام آنسوی تمکین طرفه ‌کامی داشتی

کردی از اهل وفا یکباره قطع التفات

در تغافل سخت تیغ بی‌نیامی داشتی

اینقدر خلوت پرست‌ کنج ابرویت‌ که ‌کرد؟

چون نگاه بی‌نیازان سیر بامی داشتی

ما همان خاکیم، اکنون انفعال از ما چرا؟

پیش ازین هم با همه تمکین‌، خرامی داشتی

سوخت دل در انتظار گِرد سر گردیدنی

آخر ای بدمست!‌ گاهی دور جامی داشتی

تیغ هم بر بیدل ما مدّ احسان بود و بس

گر به حکم ناز، میل انتقامی داشتی

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤