ورود / عضویت



سرِ طرّه‌ای به هوا فشان، ختنی ز مشک ‌تر آفرین - ادبستان شعر پارسی % %

سرِ طرّه‌ای به هوا فشان، ختنی ز مشک ‌تر آفرین

بیدل دهلوی- غزل شماره 2522

 

سرِ طرّه‌ای به هوا فشان، ختنی ز مشک ‌تر آفرین

مژه‌ای بر آینه باز کن‌ گلِ عالمی دگر آفرین

ز سحاب این چمنم مگو، بگذر ز عشوهٔ رنگ و بو

به تو التماسیِ ‌گریه‌ام، دو سه خنده‌ گل به سر آفرین

سر زلفِ عربده شانه ‌کن، نگهی به فتنه فسانه‌ کن

روش جنون بهانه‌ کن، ز غبار من سحر آفرین

ز حضور عشرت بیش و کم، نه بهشت خواهم و نی ارم

به خیال داغ تو قانعم، تو برای من جگر آفرین

به‌ کمال خالق انس و جان، نه زمین رسید و نه آسمان

به صدف‌ کسی چه دهد نشان ز حقیقت‌ گهر آفرین؟

حذر از فضولی وهم و ظن‌ تو چه می‌کند به جهان من؟

درِ احولی به هوس مزن، ز دو چشم یک نظر آفرین

منشین چو مطلب دیگرن به غبار منّت قاصدان

رقم حقیقت رنگ شو، به ‌شکست‌ نامه بر آفرین

چمنی‌ست عالم بی‌بری، ز طربْ شکاریِ عافیت

چو چنار رو ز کف تهی، همه بهله بر کمر آفرین

سر و برگ راحت این چمن، به خیال ما نکند وطن

چو غبار نم زده‌ گو فلک سر ما به زیر پر آفرین

به‌ کلام بیدل اگر رسی، مگذر ز جادهٔ منصفی

که‌ کسی نمی‌طلبد ز تو صله‌ای دگر مگر آفرین

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤