
بیدل دهلوی- غزل شماره 2122
چون سپند اظهار مطلب از کجا پیدا کنم؟
سرمه میگردم، اگر خواهم صدا پیدا کنم
دست گیرایی دگر باید که کار پا کنم
کو ز جا برخاستن تا من عصا پیدا کنم
عیش رسوایی غبار اندوز مستوری مباد
میرمد عریانی از من گر قبا پیدا کنم
هر گهر موجی و هر آیینه دارد جوهری
از کجا یارب دل بیمدّعا پیدا کنم
خاک من در سجدهگاه عجز داغ حیرتست
تا سری بردارم و دست دعا پیدا کنم
شمع بزم وحدتم، در من سراغ من گم ست
واگدازم خویش را تا نقش پا پیدا کنم
چون گل از وحشت نسیمیهای آن گلشن کجاست؟
آنقدر فرصت که رنگ رفته را پیدا کنم
بیتمیزی چون خط پرگار مفت جستجو
انتها گل میکند گر ابتدا پیدا کنم
بس که خلوت پروران این چمن بیپردهاند
آب میگردم چو شبنم تا حیا پیدا کنم
بیجنون از کلفتِ اسباب رستن مشکل است
خانه بر آتش فروشم تا صفا پیدا کنم
نغمهٔ یأسم، مپرس از دستگاه ساز من
بشکنم رنگ دو عالم تا صدا پیداکنم
در دماغ گردشم پرواز دارد آشیان
بال میگردد اگر چون رنگ پا پیدا کنم
منّت خویش از سرابِ وهمِ هستی تا به کی
به که گم گردم ز خود هم تا تو را پیدا کنم
مدّ عمرم چون نگه بیدل به حیرانی گذشت
گوشهٔ چشمی نشد پیدا که جا پیدا کنم



