ورود / عضویت



ساختم قانع دل از عافیت بیگانه را - ادبستان شعر پارسی % %

ساختم قانع دل از عافیت بیگانه را

بیدل دهلوی- غزل شماره 201

ساختم قانع دل از عافیت بیگانه را

برگ بیدی فرش‌ کردم خانهٔ دیوانه را

مطلبم از می ‌پرستی تر دماغی ها نبود

یک دو ساغر آب دادم‌ گریهٔ مستانه را

دل سپند گردش چشمی ‌که یاد مستی‌ اش

شعلهٔ جواله می‌سازد خط پیمانه را

التفات عشق آتش ریخت در بنیاد دل

سیل شد تردستی معمار این ویرانه را

تا کنم تمهید آغوشی دل از جا رفته است

در گشودن شهپر پرواز بود این خانه را

عالمی را انفعال وضع بیکاری گداخت

ناخن سر خاری دل ها مگردان شانه را

هر سیندی ‌گوش چندین بزم می‌مالد به‌ هم

خوابناکان کاش از ما بشنوند افسانه را

حایل آن شمع یکتایی فضولی های تست

از نظر بردار چون مژگان پر پروانه را

آگهی گر ریشه ‌پرداز جهانی می‌شود

سیر این مزرع یکی صد می‌نماید دانه را

حق زنار وفا بیدل نمی‌گردد ادا

تا سلیمانی نسازی سنگ این بتخانه را

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤