
بیدل دهلوی- غزل شماره 182
ربود از بس خیال ساعد او هوش ماهی را
نمیباشد خبر از شور دریا گوش ماهی را
نفس دزدیدنم در شور امکان ریشهها دارد
زبان با موج میجوشد لب خاموش ماهی را
ز دمسردی دوران کم نگردد گرمی دل ها
فسردن مشکل است از آب دریا جوش ماهی را
حریصان را نباشد محنت از حمالی دنیا
گرانی کم رسد از بار درهم دوش ماهی را
به جای استخوان از پیکر اینجا تیر می روید
سراغ عافیت کو وضع جوشن پوش ماهی را
غریق وصلم و شوق کنار آوارهام دارد
تپیدن تا کجا وسعت دهد آغوش ماهی را
نصیحت کارگر نبود غریق عشق را بیدل
به دریا احتیاج در نباشد گوش ماهی را



