ورود / عضویت



گر شود از خواب من خیال تو محبوس - ادبستان شعر پارسی % %

گر شود از خواب من خیال تو محبوس

بیدل دهلوی- غزل شماره 1754

 

گر شود از خواب من خیال تو محبوس

حسرتِ بالین من برَد پرِ طاووس

ساز حجابی نداشت محفل هستی

سوخت دل شمع ما به حسرت فانوس

دل نفسی بیش نیست مرکز الفت

چند نشیند نفس در آینه محبوس

دامنِ بیحاصلی غبار ندارد

رنگ حنا تهمتیست بر کف افسوس

تا نکشد فطرت انفعالِ تریها

شبنم ما را هواست پردهٔ ناموس

سر ز گریبان مکش ‌که ریخته گردون

شمع در این انجمن ز دیدهٔ جاسوس

منکر قدرت مشو که جغد ندارد

جز به سر گنج پا ز طینت منحوس

گل به ‌کف و در غم بهار فسردن

مزد تخیّل پر است جلوهٔ محسوس

گوشت اگر نیست نغمه‌سنج مخالف

صوت مؤذن بس‌ است نالهٔ ناقوس

ریشه دوانده‌ست در بهارِ جنونم

پیچش هر گردباد تا پر طاووس

بیدل از این مزرع آنچه در نظر آمد

دانه امل بود و آسیا کف افسوس

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤