ورود / عضویت



چو تخم اشک به‌ کلفت سرشته‌اند مرا - ادبستان شعر پارسی % %

چو تخم اشک به‌ کلفت سرشته‌اند مرا

بیدل دهلوی- غزل شماره 124

چو تخم اشک به‌ کلفت سرشته‌اند مرا

به ناامیدی جاوید کشته‌اند مرا

به فرصت نگه آخر است تحصیلم

برات رنگم و بر گل نوشته‌اند مرا

طلسم حیرتم و یک نفس قرارم نیست

به آب آینهٔ دل سرشته‌اند مرا

کجا روم‌ که شوم ایمن از لب غماز

به عالم آدمیان هم فرشته‌اند مرا

چگونه تخم شرارم به ریشه دل بندد

همان به عالم پرواز کشته‌اند مرا

فلک شکار کمندی ‌ست سرنگونی من

ندانم از خم زلف ‌که هشته‌اند مرا

تپیدن نفسم‌، تار کسوت شوقم

که در هوای تو بیتاب رشته‌اند مرا

ز آه بی ‌اثرم داغ خامکاری خویش

به آتشی‌ که ندارم برشته‌اند مرا

چو چشم بسته معمای راحتم بیدل

به لغزش نی مژگان نوشته‌اند مرا

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤