ورود / عضویت



چه ممکن است که عاشق گل و سمن گوید؟ - ادبستان شعر پارسی % %

چه ممکن است که عاشق گل و سمن گوید؟

بیدل دهلوی- غزل شماره 1178

چه ممکن است که عاشق گل و سمن گوید؟

مگر به یاد تو خون‌ گرید و چمن ‌گوید

زبانِ حیرتِ دیدار، سخت موهوم است

نفس در آینه‌ گیریم تا سخن‌ گوید

به عشق عینِ طلب شو که دیدهٔ یعقوب

سفید ناشده سهل است پیرهن‌ گوید

تمیزِ کارِ محبّت ز خویش بیخبری‌ست

وفا نخواست که پروانه سوختن گوید

کسی ندید درین دیر ناشناسایی

برهمنی‌ که بتش نیز برْهَمَن ‌گوید

به حرفْ راست نیاید پیامِ مشتاقان

مگر تپیدنِ دل بی‌ لب و دهن‌ گوید

زحرف و صوت به آن رنگ محوِ معنی باش

که جان به‌ گوش خورد گر کسی بدن‌ گوید

بهانه‌جوست جنون در کمینگهِ عبرت

مباد بیخبری حرفی از وطن ‌گوید

ز لاف عشق حذرکن فسانه بسیار است

چه لازم است‌ کسی حرف خون شدن‌ گوید

قبایِ ناز نیرزد به وهمِ عریانی

که چشم از دو جهان پوشد و کفن‌ گوید

مآلِ کار من و ما خموشی است اینجا

ز شمع می‌شنوم آنچه انجمن‌ گوید

ز بس به عشق تو گمگشتهٔ خودم بیدل

به یادِ خویش‌ کنم ناله هر که من‌ گوید

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤