بیدل دهلوی- غزل شماره 1146
چمن، دلی که به یاد تو آشنا گردید
فلک، سری که به پای تو جبههسا گردید
کسی که دست به دامانِ التفات تو زد
مقیمِ انجمنِ سایهٔ هما گردید
حضورِ خاکِ جنابِ تو دارد اکسیری
که نقش پا ز خیالش جبیننما گردید
چو بیدل آنکه غبارِ رهِ نیازِ تو شد
به چشم هر دو جهان ناز توتیا گردید
