
بیدل دهلوی- غزل شماره 1053
بنای رنگ فطرت بر مزاج دون نمیباشد
زمینِ خانهٔ خورشید جز گردون نمیباشد
شکست کار دنیا نیست تشویش دماغ من
خیال موی چینی در سر مجنون نمیباشد
کمندِ همّتم گیرایی دارد که چون گردون
سر من نیز از فتراک من بیرون نمیباشد
به دامان قیامت پاک نتوان کرد مژگانم
نمِِ چشمی که من دارم به صد جیحون نمیباشد
که دارد طاقت سنگ ترازوی عدم بودن
کمم چندانکه از من هیچکس افزون نمیباشد
دم تقریر اگر گاهی نفس دزدم مکن عیبم
به طور اهل معنی سکته ناموزون نمیباشد
سواد راستبینی کردن ست ای بیخبر روشن
خط ترسا هم اینجا آنقدر واژون نمیباشد
به سامان لباس از سعی رسوایی تبرّا کن
عبارت جز گریبانچاکی مضمون نمیباشد
حذر کن از شکفتن تا نبازی رنگ جمعیّت
جراحتها جز آغوشِ وداعِ خون نمیباشد
درین عبرت فضا تا کی بساط کرّ و فر چیدن
زمانی بیش گرد سیل در هامون نمیباشد
زر و مال آنقدر خوشتر که خاکش کم خورد بیدل
تلاش گنج جز سر منزل قارون نمیباشد



