جمعیّت اسباب، حجاب نظر ماست

صائب تبریزی- غزل شماره 2111

جمعیّت اسباب، حجاب نظر ماست

هر کس که شود رهزن ما، راهبر ماست

در ظاهر اگر شهپر پرواز نداریم

افشاندن دست از دو جهان بال و پر ماست

با همّت مردانه گذشتن ز دو عالم

یک منزل کوتاهِ دل نوسفر ماست

هر جا که شود چاشنی عشق پدیدار

گر دیدۀ مورست، که تنگ شکر ماست

روی نگه ماست به صد راه چو مژگان

هر چند که آن پاک گهر در نظر ماست

سرمایۀ عیشی که به آن فخر توان کرد

خشتی است که از کوی تو در زیر سر ماست

گر بر جگر کوه گذارند شود آب

داغی که ز عشق تو نهان در جگر ماست

روشن شود از ریختن اشک، دل ما

ابریم که روشنگر ما در جگر ماست

صائب کند از جلوه دل اهل نظر خون

بر چهرۀ هر لاله که داغ نظر ماست