سرم چون گوی در میدان بگرده

باباطاهر-دوبیتی شماره 176

سرم چون گوی در میدان بگرده

دلم نز عهد و نز پیمان بگرده

اگر دوران به نامردان بمونه

نشینم تا دگر دوران بگرده

نوشته‌های مرتبط

بی ته گلشن چو زندانه به چشمم

ادامه نوشته »

همه عالم پر از گرده چه واجم

ادامه نوشته »

هر آنکس عاشق است از جون نترسد

ادامه نوشته »

بوره یک دم بنالیم و بسوجیم

ادامه نوشته »

دل از دست غمت زیر و زبر بی

ادامه نوشته »

به این بی آشنایی برکیاشم

ادامه نوشته »