ورود / عضویت



هر کجا وحشتی از آتشم افروخته است - ادبستان شعر پارسی % %

هر کجا وحشتی از آتشم افروخته است

بیدل دهلوی- غزل شماره 853

هر کجا وحشتی از آتشم افروخته است

برق در اوّل پرواز نفس سوخته است

چه خیال است دل از داغْ تسلّی‌ گردد

اخگری چشم به خاکسترِ خود دوخته است

لاف را آینه ‌پرداز محبّت مکنید

به نفس هیچکس این شعله نیفروخته است

نتوان محرمِ تحقیق شد از علم و عمل

و ضع ها ساخته و ما و من آموخته است

پاسِ اسرارِ محبّت به هوس ناید راست

شمع بر قشقه و زنّار چها سوخته است

ای نفسْ ‌مایه دکانداریِ غلفت تا چند

آسمان جنسِ سلامت به تو نفروخته است

از قماشِ بد و نیک دو جهان بیخبریم

چون حیا پیرهنِ ما نظرِ دوخته است

ذرّه‌ایی نیست که خورشید نمایی نکند

گردِ راهت چقدر آینه اندوخته است

گر نه بیدل سبق از مکتبِ مجنون دارد

اینقدر چاکِ گریبان ز که آموخته است

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤