ورود / عضویت



طبعی ‌که امیدش اثر آمادهٔ بیم است - ادبستان شعر پارسی % %

طبعی ‌که امیدش اثر آمادهٔ بیم است

بیدل دهلوی- غزل شماره 742

طبعی ‌که امیدش اثر آمادهٔ بیم است

گر خود همه‌ فردوس بوَد ننگ جحیم است

بر طینت آزاد شکستی نتوان بست

بی‌ رنگی این شیشه ز آفات سلیم است

در دهر نه ‌تنها من و تو بسمل یأسیم

گر بازشکافی دل هر ذرّه دو نیم است

صد زخم دل ایجاد کن از کاوش حسرت

چون ‌سکه ‌گرت ‌چشم ‌هوس‌ بر زر و سیم است

بی ‌سعی تأمل نتوان یافت صدایم

هشدار که تار نفسم نبض سقیم است

آنجا که بوَد لعل تو جانبخش تکلم

گوهر گره کیسهٔ امید لئیم است

از نالهٔ ما غیر ثنایت نتوان یافت

سایل نفسش صرف دعاهای ‌کریم است

سیلاب به دریا چقدر گرد فروشد

ما تازه‌ گناهیم و دعای تو قدیم است

آه از دل ما زحمت خاشاک هوس بر

روشنگری بحر، به تحریک نسیم است

تا بیخبرت مات نسازند برون تاز

زبن خانهٔ شطرنج ‌که همسایه غنیم است

ما را نفس سرد سحر خیز جنون کرد

جز یأس چه زاید شب عشاق عقیم است

بیدل به اشارات فنا راه نبردی

عمری‌ ست ‌که‌ گفتیم نظیر تو ‌عدیم است

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤