ورود / عضویت



بی ‌ادب بنیاد هستی عافیت در بار نیست - ادبستان شعر پارسی % %

بی ‌ادب بنیاد هستی عافیت در بار نیست

بیدل دهلوی- غزل شماره 491

بی ‌ادب بنیاد هستی عافیت در بار نیست

غیر ضبط خود شکست موج را معمار نیست

هرکس ‌اینجا سود خود در چشم‌ پوشی‌ دیده است

خود فروشان‌، عبرتی‌، آیینه در بازار نیست

حرص ‌خلقی را درین ‌محفل به‌ مخموری‌ گداخت

غیر چشم سیر، جام هیچکس سرشار نیست

حسن و عشق آیینهٔ شهرت ‌گرفت از اتفاق

تا نباشد از دو سر محکم صدا در تار نیست

سختی دل ناله را سنگ ره آزادگی‌ ست

رشته تا صاحب‌ گره باشد رهش هموار نیست

تا فنا ما را همین تار نفس باید گسیخت

شمع یک دم فارغ از واکردن زنار نیست

غفلت عالم فزود از سرگذشت رفتگان

هرکجا افسانه باشد هیچ‌ کس بیدار نیست

تا توان از صورت انجام خود واقف شدن

با وجود نقش پا آیینه‌ای در کار نیست

مفت چشم ماست سیر این چمن اما چه سود

اینقدر رنگی‌ که می‌بالد کم از دیوار نیست

اشک ما را پاس ناموس ضعیفی داغ‌ کرد

ورنه مژگان تا به جیب و دامن آن مقدار نیست

چون نفس یکسر وطن آوارهٔ نومیدیم

گر همه دل جای ما باشد که ما را بار نیست

کی توان بیدل حریف چاک رسوایی شدن

چون سحر پیراهن ما یک‌ گریبان ‌وار نیست

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤