ورود / عضویت



به‌ هر جا پرتو حسنت برافروزد چراغ من - ادبستان شعر پارسی % %

به‌ هر جا پرتو حسنت برافروزد چراغ من

بیدل دهلوی- غزل شماره 2448

به‌ هر جا پرتو حسنت برافروزد چراغ من

سیاهی افکند در خانهٔ خورشید داغ من

به بویی زین بهارم وا نشد آغوشِ استغنا

عیار شرم‌ گیرید از تریهای دماغ من

به رنگ نشئهٔ می‌ رفته‌ام زین انجمن امّا

همان خمیازه نقش پاست در یاران سراغ من

حباب، اینجا عرق تا چند بر روی هوا مالد؟

پری را از نگونی منفعل دارد ایاغ من

شبستانها درین دشت انجمن ساز جنون دیدم

سیاهی تا کجا افتاده است از روی داغ من؟

جهانی جستجویم دارد و من نیستم پیدا

نفس سوز ای هوس! تا آتش افتد در سراغ من

غبار از خاک می‌بالم، شرار از سنگ می‌جوشم

به هر صورت خیال او نمی‌خواهد فراغ من

تماشای بهار انشا خط نارسته‌ای دارم

هنوز از سایه قامت می‌کشد دیوار باغ من

ازین آب و هوا بیدل به رنگ غنچه مختل ‌شد

مزاج بوی گل پرورده ناموس دماغ من

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤