ورود / عضویت



هر که آمد در جهان بیکس‌تر از ما می‌رود - ادبستان شعر پارسی % %

هر که آمد در جهان بیکس‌تر از ما می‌رود

بیدل دهلوی- غزل شماره 1615

 

هر که آمد در جهان بیکس‌تر از ما می‌رود

کاروانها زین ره باریک تنها می‌رود

از شکستِ اعتبار آگاه باید زیستن

نیست بی‌گرد پری راهی ‌که مینا می‌رود

سر خطِ مضمونِ زلفش‌ کج رقم افتاده است

شانه‌ گر صد خامه پردازد چلیپا می‌رود

گر سرِ رفتن بوَد سوی ‌گریبان رو کنید

شمع زین محفل برون بی‌زحمتِ پا می‌رود

بی‌وداع جاه نتوان از دنائت وارهید

سایه با آثار این دیوار یک‌جا می‌رود

طمطراق عالم عبرت تماشاکردنی‌ست

پیش پیشش بانگ خر گرم است مرزا می‌رود

زاهدان بر خود مچینید اینقدر سودای پوچ

ریش و فش آخر چو پشم از کون دنیا می‌رود

انتظار صبح محشر عالمی را خاک‌ کرد

عمرها رفت ‌و همین امروز و فردا می‌رود

کاش موهومی به فریاد غبار ما رسد

رنگها باید پری افشاند عنقا می‌رود

در کمینِ صنعتِ علم و فنون دیوانگی‌ست

بام و در، بی‌جستجو آخر به صحرا می‌رود

ششجهت واماندهٔ یأسِ سراغِ مدّعاست

نام فرصت نیست ‌کم‌ گر بر زبانها می‌رود

حیف دانایی که گردد غافل از آزادگی

در تلاش‌ گوهر، آب روی دریا می‌رود

دوستان ‌گر مدّعا عرض پیام آرزوست

قاصد دیگر چه لازم فرصت ما می‌رود

پی غلط‌ کرده است بیدل آمد و رفت نفس

خلق می‌آید به آیینی‌ که‌ گویا می‌رود

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤