
بیدل دهلوی- غزل شماره 1430
غافلان چند قبادوزیِ ادراک کنید
به گریبانی اگر دست رسد چاک کنید
صد نفس بالفشان سوخت به زندانگهِ خاک
یک سحر، سیر پریخانهٔ افلاک کنید
چند باید دهن از خبث بانبارد کس
یک دو روزی نفس سوخته مسواک کنید
صید خلق از نفس سوخته، پر بیخردی است
آنقدر رشته متابید که فتراک کنید
دید معنی نشود مایل تحقیق کسان
بینش آن است که در چشمِ حسد خاک کنید
چشمهٔ خضر در این دشت سرابِ هوس است
تشنهکامان، طلب دیدهٔ نمناک کنید
تلخی حادثه قند است به خرسندی طبع
نام افیون گوارا شده، تریاک کنید
ساغر آبلهٔ ما ز ادب سرشار است
جادهٔ وادی تسلیم رگِ تاک کنید
هیچکس منفعل طینت بیدرد مباد
مژهای را به نم آرید و عرق پاک کنید
تا نگردید در این عرصهٔ تشویش هلاک
همچو بیدل حذر از کوشش بیباک کنید



