
بیدل دهلوی- غزل شماره 1349
ساغرم بی تو داغ می گردد
نقشِ پایِ چراغ میگردد
لالهسان هر گلی که می کارم
آشیانِ کلاغ میگردد
دور این بزم رنگ گردانیست
ششجهت یک ایاغ میگردد
خلق آسوده در عدم عمریست
به وداع فراغ میگردد
در بساطی که من طرب دارم
مطربش بانگ زاغ میگردد
من اگر سر ز خاک بردارم
نقش پا بیدماغ میگردد
شررِ کاغذ است فرصتِ عیش
میپرد رنگ و باغ میگردد
منع پرواز از تپش مکنید
سوختن بیچراغ میگردد
همچو عنقا کجا روم بیدل؟
گم شدن هم سراغ میگردد



