
بیدل دهلوی- غزل شماره 691
ساز تو کمین نغمهٔ بیداد شکستی ست
در شیشهٔ این رنگ پریزاد شکستی ست
گوهر ز حباب آن همه تفریق ندارد
هرجاست سری در گره باد شکستی ست
تصویر سحر رنگ سلامت نفروشد
صورتگر ما خامهٔ بهزاد شکستی ست
پیچ و خم عجزیم، چه ناز و چه تعین
بالیدن امواج به امداد شکستی ست
چون رنگ چه بالم به غباری که ندارم
از خویش فراموشی من یاد شکستی ست
تنها دل عاشق تپش یأس ندارد
هرشیشه تنک مشرب فریاد شکستیست
بیدل نخوری عشوهٔ تعمیر سلامت
ویرانی بنیاد تو آباد شکستی ست



