سعدی-بوستان-باب نهم در توبه و راه صواب
شماره 20
پلیدی کند گربه بر جای پاک
چو زشتش نماید بپوشد به خاک
تو آزادی از ناپسندیدهها
نترسی که بر وی فتد دیدهها
براندیش از آن بنده ای و نیاز
به زنجیر و بندش نیارند باز
اگر بازگردد به صدق و نیاز
به زنجیر و بندش نیارند باز
به کین آوری با کسی بر ستیز
که از وی گزیرت بود یا گریز
کنون کرد باید عمل را حساب
نه وقتی که منشور گردد کتاب
کسی گرچه بد کرد ، هم بد نکرد
که پیش از قیامت غم خود بخورد
گر آیینه از آه گردد سیاه
شود روشن آیینه ی دل به آه
بترس از گناهانِ خویش این نفس
که روز قیامت نترسی ز کس
