فخرالدین عراقی- غزل شماره 138
در بزم قلندران قلاش
بنشین و شراب نوش و خوش باش
تا ذوق می و خمار یابی
باید که شوی تو نیز قلاش
در صومعه چند خود پرستی؟
رو باده پرست شو چو اوباش
در جام جهان نمای می بین
سرّ دو جهان، ولی مکن فاش
ور خود نظری کنی به ساقی
سرمست شوی ز چشم رعناش
جز نقش نگار هر چه بینی
از لوح ضمیر پاک بِخْراش
باشد که ببینی، ای عراقی،
در نقش وجود خویش نقّاش
