
طبیب اصفهانی – غزل شماره 73
آنان که در طلب به پی دل نمی رسند
صد سال اگر روند به منزل نمی رسند
این ظلم دیگرست که صیاد پیشگان
یکبار بر جراحت بسمل نمی رسند
در حیرتم که قافله ی اشگ و آه من
هر چند می روند به منزل نمی رسند
غافل ز دل مباش که خورشید و مه طبیب
در روشنی به آیینه ی دل نمی رسند