
صائب تبریزی- غزل شماره 693
قید عیال، پست کند رای مرد را
گهواره تخته بند کند پای مرد را
پهلو ز زن بدزد که این رخنۀ فساد
در خون گرم غوطه دهد جای مرد را
بار شریعت است که چنبر کند چو چرخ
در یک دو هفته قامت رعنای مرد را
مهر زنان که رشتۀ پای تجرّدست
سوزن به زیر پا شکند رای مرد را
در عشق زن مپیچ که معجر کند به فرق
این کار زشت، همّت والای مرد را
چون بالِ مرغِ خانه زمین گیر می کند
تعمیرِ خانه، بال فلک سای مرد را
فکر لباس و جامه به خون سرخ می کند
چون برگ لاله، صفحۀ سیمای مرد را
اندیشۀ معاش، گل زرد می کند
رخسارۀ چو لالۀ حمرای مرد را
صائب جریده باش که اندیشۀ عیال
سازد عقیم، طبع گهرزای مرد را