مرا شکستگی پا به آن جناب رساند

صائب تبریزی- غزل شماره 3887

مرا شکستگی پا به آن جناب رساند

فتادگی سر شبنم به آفتاب رساند

ندوختم نظر از آفتاب عارض او

اگر چه خانۀ چشم مرا به آب رساند

همان که شُست ز خاط جواب نامۀ من

هزاره نامۀ ننوشته را جواب رساند

ز هر که گرد برآورد آن سبک جولان

ز راه لطف به پابوس آن رکاب رساند

ز گریه قطع نظر چون کنم در این گلشن

که چشم تر سر شبنم به آفتاب رساند