عاقبت کار نظربازان به سامان می شود

صائب تبریزی- غزل شماره 2710

عاقبت کار نظربازان به سامان می شود

گرد مجنون سرمۀ چشم غزالان می شود

نُه فلک تنگ است بر خورشید عالمتاب عشق

لیک از کوچکدلی در ذرّه پنهان می شود

روز ما نسبت به شب برقی است کز ابر سیاه

می نماید گوشۀ ابرو و پنهان می شود

نیست جان کاملان را در تن خاکی قرار

می رود آسایش از گوهر چو غلطان می شود

هر که صائب چشم پوشد از پسند خویشتن

عالم پرخار در چشمش گلستان می شود