یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ست

صائب تبریزی- غزل شماره 1301

یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ست

هیچ موجی بی صدای شهپر جبریل نیست

زیر دیوار گرانجانی نمانند اهل دل

کعبه را بیم خرابی از سپاه فیل نیست

تحفۀ عاشق نگاهان دیدۀ حیران بس است

هیچ دستاویز سایل را به از زنبیل نیست

به که از پشت پدر راه فنا گیریم پیش

مهلت ده روزۀ ما قابل تحویل نیست

چارۀ وارستگی از خلق، ترک صحبت است

قطع افیون را علاجی بهتر از تقلیل نیست

بی نگاه گرم نبود گوشۀ ابروی او

هرگز این محراب عالمسوز بی قندیل نیست

لازم عشق است بخت تیره و روز سیاه

نیل چشم زخم یوسف غیر رود نیل نیست

می زند بر قلب گردون آه درد آلود ما

پشۀ ما را محابا از شکوه فیل نیست

در خرابات مغان صائب لب دعوی ببند

صحبت حال است اینجا، جای قال و قیل نیست