قبلینوشته قبلی نوشته بعدیبعد دلدار مرا که بی همال افتادست خواجوی کرمانی – معمیات شماره 77 دلدار مرا که بی همال افتادست مقلوب و مصحّف همالش نامست نویسندگان : امین پیرانی - حامد پیری نوشته های مرتبط آنک نبود غمش ز مثل منی ادامه نوشته » نام شه ملک چین قلب قلبست ادامه نوشته » آن سرو را نگر چو الف در میان زین ادامه نوشته » آنک افتاد چو ماهی دل من در دامش ادامه نوشته » چون برآرد آفتاب از قلب دریا ماهئی ادامه نوشته » ای برده به مکر و حیله از دستان دست ادامه نوشته »