قبلینوشته قبلی نوشته بعدیبعد آنک افتاد چو ماهی دل من در دامش خواجوی کرمانی – معمیات شماره 74 آنک افتاد چو ماهی دل من در دامش ماهی از شست برون کن که بدانی نامش نویسندگان : امین پیرانی - حامد پیری نوشته های مرتبط ببوی شست سر زلف یار اگر داری ادامه نوشته » آن یار که جان و دل گروگان وی است ادامه نوشته » معیّن با تو گفتم گر بدانی ادامه نوشته » آن لحظه که بفکنند پنجاه ز شست ادامه نوشته » آنک دل را به وصلش امیدّست ادامه نوشته » چون برآرد آفتاب از قلب دریا ماهئی ادامه نوشته »