سعدی-بوستان-باب دوم در احسان
شماره 29
درِ معرفت بر کسانی است باز
که درهاست بر روی ایشان فراز
بسا تلخ عیشانِ تلخی چشان
که آیند در حله دامن کشان
ببوسی گرت عقل و تدبیر هست
ملکزاده را در نواخانه دست
که روزی برون آید از شهربند
بلندیت بخشد چو گردد بلند
مسوزان درخت گل اندر خریف
که در نوبهارت نماید ظریف
