جهان ما همه خاک است و پی سپر گردد

اقبال لاهوری

زبور عجم

شماره 78

جهان ما همه خاک است و پی سپر گردد

ندانم اینکه نفس های رفته برگردد

شبی که گور غریبان نشیمن است او را

مه و ستاره ندارد چسان سحر گردد

دلی که تاب و تب لایزال می طلبد

که را خبر که شود برق یا شرر گردد

نگاه شوق و خیال بلند و ذوق وجود

مترس ازین که همه خاک رهگذر گردد

چنان بزی که اگر مرگ ماست مرگ دوام

خدا ز کرده ی خود شرمسار تر گردد