سیرم ازخوان سیه کاسه ی گردون، هر چند
عمعق بخارایی – سایر اشعار شماره 23 سیرم ازخوان سیه کاسه ی گردون، هر چند قرص مهر و مهش آرایش خوان می بینم آن چنان خسته ام از دست خسیسان کامروز مرهم از خستن شمشیر و سنان می بینم
عمعق بخارایی – سایر اشعار شماره 23 سیرم ازخوان سیه کاسه ی گردون، هر چند قرص مهر و مهش آرایش خوان می بینم آن چنان خسته ام از دست خسیسان کامروز مرهم از خستن شمشیر و سنان می بینم
عمعق بخارایی – سایر اشعار شماره 22 ای عارض تو چون گل و زلف تو چو سنبل من شیفته و فتنه ی آن سنبل و آن گل زلفین تو قیری است برانگیخته از عاج رخسار تو شیری است برآمیخته با مل زلفین تو زاغی است برآویخته هموار دو ماه به منقار و دو خورشید به … ادامه
عمعق بخارایی – سایر اشعار شماره 21 عالم همه چو خوازه ز شادی و خرمی من مانده همچو مرده ی تنها به گور تنگ
عمعق بخارایی – سایر اشعار شماره 20 ندانم چه بردی برین بازی نرد؟ که برد تو را هر دو گیتی است بورک
عمعق بخارایی – سایر اشعار شماره 19 کند گر تموج هیولای اولی تلاطم نماید مزاج از طبایع ور از نفس کل، عقل کلی شکیبد برافتد ز اوتاد، رسم صنایع سپهر ملاعب، بساط مزور چو برچیند، افراد گردند ضایع
عمعق بخارایی – سایر اشعار شماره 18 سیاه بخت کسی کاندر این حضیض مغاک چو ظل طایر اوج است هرزه در تک و تاز تکلفی است که از بهر مور و مار کنی چنین که پرورش تن دهی به نعمت و ناز به غربتم شده قامت دو ………………. (1) …… نیست در این دهر یک … ادامه
عمعق بخارایی – سایر اشعار شماره 17 مردم چشمم چو مرکز، پلک چون برهون شود مرکز و برهون ز عشقت هر شبی گلگون شود
عمعق بخارایی – سایر اشعار شماره 16 جهان چو چشم نگاران خرگهی گردد که از خمار شبانه، نشاط خواب کنند
عمعق بخارایی – سایر اشعار شماره 15 به بزم وصال تو هر جرعه ای که دولت به نایم فرو می کند چو خواهم که گیرم به کف، تخت بد دگر باره اندر سبو می کند
عمعق بخارایی – سایر اشعار شماره 14 روز رزم او چو رایت های او صف برکشند اختران از بیم سر در نیلگون چادر کشند تیغ جان آهنج او چون برکشد سر از نیام خلق باید تا ز میدانش تن بی سر کشند خون فشاند بر فلک چندان که حوران بهشت از پی آن تا نیالایند، … ادامه
عمعق بخارایی – سایر اشعار شماره 13 گله ها دارم و نگویم از آنک عشق را مهر بر دهن باشد عاشقان را چو کرم ابریشم جامه هم گور و هم کفن باشد عاشقی کز بلا بیندیشد عاشق جان خویشتن باشد
عمعق بخارایی – سایر اشعار شماره 12 بویی که از بهار، نسیم صبا برد گویی همی ز طره ی دلدار ما برد شمشاد، طوق فاخته گردد به کوهسار خلخال لاله، کبک دری را عطا برد باشد صواب باده، چو از ناف یاسمین باد شمال نافه ی مشک ختا برد