بایگانی‌های مدایح و مناقب خواجو - صفحه 2 از 3 - ادبستان شعر پارسی

کار من آشفته گشت از روزگار

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 13 یشکو دَهرَه کار من آشفته گشت از روزگار باد چون من روزگار آشفته کار من چنین رنجور از رنجم بتر درد تنهایی و هجر و انتظار همچو مویی گشته ام در تاب و تب همچو زیری گشته ام زار و نزار مردم چشمم به صبح اختر فشان … ادامه

مشو به ملک سلیمان و مال قارون شاد

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 12 فی الموعظه مشو به ملک سلیمان و مال قارون شاد که ملک و مال بود در ره حقیقت باد کنند خلق جهانت چو سوسن آزادی اگرچه سرو سهی گردی از جهان آزاد کجا به دست تو افتد ممالک جمشید بدین صفت که نگینت به دست دیو افتاد … ادامه

وجه برات شام بر اختر نوشته اند

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 11 فی منقبة اسدالله الغالب علی بن ابیطالب سلام الله علیه وجه برات شام بر اختر نوشته اند و اموال زنگ بر شه خاور نوشته اند مستوفیان خسرو کشور گشای هند بر باختر مواجب لشکر نوشته اند در باب ظلمت آنچ خضر نقل کرده است بر گرد بارگاه … ادامه

کشتگان راه حق لاف از مسیحا می زنند

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 10 فی النعت خلقاء الراشدین رضوان الله علیهم اجمعین کشتگان راه حق لاف از مسیحا می زنند کوس وحدت بر فراز چرخ اعلی می زنند هر زمان بنگر که بت رویان شادروان صنع تاب در چین سر زلف سمن سا می زنند خسروان عالم ابداع در ملک وجود … ادامه

لعل شیرینت دهان را لذت شّکر دهد

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 9 فی مدح سلطان الاعظم جمال الملّة و الدین شیخ ابوسحق طاب ثراه لعل شیرینت دهان را لذت شّکر دهد زلف پرچینت روان را نکهت عنبر دهد جان شیرین چون حلاوت از تو یابد دور نیست گر لب لعلت دهان را لذّت شکر دهد سرو سیمین تو دل … ادامه

چون درآیی به شکرخنده شکر آب شود

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 8 فی مدح المولی الاعظم السعید الشهید شمس الحق و الدین محمود صاین قاضی طاب مثواه چون درآیی به شکرخنده شکر آب شود ور تکلم کنی از شرم گهر آب شود ساکن منظر چشمم که جهان بین من اوست پیش روی تو به هنگام نظر آب شود گر … ادامه

چرخ سرگشته ای گدا بیشست

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 7 فی نفی الممکنات و اثبات واجب الوجود چرخ سرگشته ای گدا بیشست دهر آشفته ای دغا بیشست راهب دیر شش در هفتم هندوی نحس بی بها بیشست وانک قاضی القضات گردون است مفتیی پیر پارسا بیشست صفدر قلب قلعه ی قلعی خونیی ترک بد لقا بیشست مهد … ادامه

لاف آزادگی از سرو سهی آید راست

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 6 فی الموعظه لاف آزادگی از سرو سهی آید راست که به نوخاستگی از سر عالم برخاست در چمن غنچه ی دم بسته ی لب دوخته را همه دلتنگی از آن است که در بند قباست از هوا کار دل خسته ما در گره است کآب در سلسله … ادامه

ای ز شرم روی چون ماه تو در خوی آفتاب

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 5 فی مدح الشهریار السعید المغفور جلال الحق و الدین مسعود شاه طاب ثراه ای ز شرم روی چون ماه تو در خوی آفتاب شمع چون پروانه از مهر رخت در سوز و تاب ماه را با آفتاب دیده ات دیدن خطا شمع را پروانه خواندن پیش رخسارت … ادامه

پیش از آن کاین خیمه ی پیروزه شد زرین طناب

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 4 فی مدح المخدوم الاعظم السعید الشهید صفی الدین عبدالمومن طاب ثراه پیش از آن کاین خیمه ی پیروزه شد زرین طناب بادبان آتشین زورق پدید آمد از آب صبح محروری درون گردون کدامش قرصه داد کز شکوفه طشت سیمین کرد پر صفرای ناب مشتعل شد آتش گیتی … ادامه

تا کی بر آستانه ی این شش دری سرا

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 3 فی خلوص العقیده و مناقب الائمة الاثناعشر رضوان الله علیهم اجمعین تا کی بر آستانه ی این شش دری سرا باشم از آشیانه ی مالوف خود جدا وقت است کز منازل تقلید بگذرم و آرم به صحن گلشن تحقیق متّکا من رافضی نی ام که کنم پشت … ادامه

الحمدلله الذی خلق السموات العُلی

خواجوی کرمانی – مدایح و مناقب شماره 2 فی نعت رسول الثقلین و نبی الخافقین علیه الصلوة و السلام و التحیه الحمدلله الذی خلق السموات العُلی اوحی الی من لاح من آیاته نورالهُدی آن درّ بحر کن فکان خوانده یتیمش آسمان نابوده مثلش در جهان دُرّ یتیمی پر بها شمع شبستان فلک سرو گلستان ملک … ادامه