مولانا – کلیات شمس تبریزی
رباعی شماره 321
دستت دو و پایت دو و چشمت دو رواست
اما دل و معشوق دو باشند خطاست
معشوق بهانه است و معبود خداست
هرکس که دو پنداشت جهود و ترساست
دستت دو و پایت دو و چشمت دو رواست
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط