ورود-ثبت نام

وای از این افسردگان فریاد اهل درد کو ؟

رهی معیری – غزلیات

شماره ۱۲۴

سیه مست

وای از این افسردگان فریاد اهل درد کو ؟

ناله ی مستانه دل های غم پرورد کو ؟

ماه مهرآیین که می زد باده با رندان کجاست

باد مشکین دم که بوی عشق می آورد کو ؟

در بیابان جنون سرگشته ام چون گردباد

همرهی باید مرا، مجنون صحرا گرد کو ؟

بعد مرگم می کشان گویند درمیخانه ها :

آن سیه مستی که خم ها را تهی می کرد کو؟

پبش امواج حوادث پایداری سهل نیست

مرد باید تا نیندیشد ز طوفان، مرد کو ؟

دردمندان را دلی چون شمع می باید رهی

گرنه ای بی درد، اشک گرم و آه سرد کو؟

نویسندگان :

نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *