زلف از سنبل تر سر زده بر طرف جبین

شاطر عباس صبوحی قمی

غزل شماره 39

زلف از سنبل تر سر زده بر طرف جبین

کاکلت بسته صف از ملک حبش لشکر چین

در ختا و ختن ای خسرو خوبان جهان

چون تو شوخی نبود در همه ی چین و ماچین

لب من با لب تو نرد به بوسی میباخت

لب لشکر شکنت گفت که بردی بر چین

خواستم جوهر هندوی لبت برچینم

لب تو گفت بچین ، غمزه ی تو گفت مچین

من از این چین و مچین واله و شیدا چه کنم

سر زلف بت شکر شکنت برده ز چین

از گل روی صبوحی چه تمنا داری

غنچه این لحظه تو از باغ وصالش برچین