قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / اشعار کامل شاعران / سهراب سپهری / زندگی خواب ها / در این اتاق تهی پیکر انسان مه آلود

در این اتاق تهی پیکر انسان مه آلود

سهراب سپهری – مجموعه زندگی خواب ها

شماره ۹

لولوی شیشه ها

در این اتاق تهی پیکر

انسان مه آلود !

نگاهت به حلقه ی کدام در آویخته؟

درها بسته

و کلیدشان در تاریکی دور شد

نسیم از دیوارها می تراود

گل های قالی می لرزد

ابرها در افق رنگارنگ پرده پر می زنند

باران ستاره اتاقت را پر کرد

و تو در تاریکی گم شده ای

انسان مه آلود !

پاهای صندلی کهنه ات در پاشویه فرو رفته

درخت بید از خاک بسترت روییده

و خود را در حوض کاشی می جوید

تصویری به شاخه ی بید آویخته

کودکی که چشمانش خاموشی تو را دارد

گویی تو را می نگرد

و تو از میان هزاران نقش تهی

گویی مرا می نگری

انسان مه آلود !

تو را در همه ی شب های تنهایی

توی همه شیشه ها دیده ام

مادر مرا می ترساند :

لولو پشت شیشه هاست !

و من توی شیشه ها تو را می دیدم

لولوی سرگردان !

پیش آ

بیا در سایه هامان بخزیم

درها بسته

و کلیدشان در تاریکی دور شد

بگذار پنجره را به رویت بگشایم

انسان مه آلود از روی حوض کاشی گذشت

و گریان سویم پرید

شیشه ی پنجره شکست و فرو ریخت

لولوی شیشه ها

شیشه ی عمرش شکسته بود

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code