اقبال لاهوری
زبور عجم
شماره 86
درین چمن دل مرغان زمان زمان دگر است
به شاخ گل دگر است و به آشیان دگر است
به خود نگر گله های جهان چه می گویی
اگر نگاه تو دیگر شود جهان دگر است
به هر زمانه اگر چشم تو نکو نگرد
طریق میکده و شیوه ی مغان دگر است
به میر قافله از من دعا رسان و بگوی
اگرچه راه همان است کاروان دگر است
