وحدت کرمانشاهی – غزل شماره 21
محرم راز خدایی دل دیوانه ی ماست
مخزن گنج نهان سینه ی ویرانه ی ماست
مشعل خور که فروزان شده بر صحن سپهر
پرتویی از مه رخساره ی جانانه ی ماست
باده افروز که خورشید می عقل فروز
هر سحر جلوهگر از مشرق پیمانه ی ماست
برو ای زاده ی افسرده که در محفل دوست
ما چو شمعیم و خلایق همه پروانه ی ماست
ما و تسبیح شمردن ز کجا تا به کجا
زلف پر چین بتان سبحه ی صد دانه ی ماست
آنچه از زلف بتان باز کند چین و شکن
تا کمند دل عشاق شود، شانه ی ماست
اندر این ارض و سماوات نگنجد وحدت
قلب تو عرش من است و دل تو خانه ی ماست
