قبلینوشته قبلی نوشته بعدیبعد سزد که مهر چو گیسو سیاه پوش شود مخفی بدخشی – ابیات پراکنده شماره 4 سزد که مهر چو گیسو سیاه پوش شود که ماه زهره جبینم سفید پوش شده است نویسندگان : امین پیرانی - حامد پیری نوشته های مرتبط شمع در محفل و مه در فلک و گل در باغ ادامه نوشته » به بر اطلس زرد کرد آن نگار ادامه نوشته » خون عاشق می خورد آن شوخ عنابی قبا ادامه نوشته » آتش اندر سینه بود از تگمه ی لعل یخن ادامه نوشته » ما فنا آماده گان این طلسم حیرتیم ادامه نوشته » بت دانای من جز صندلی رنگی نمی پوشد ادامه نوشته »