مرگ ما هست عروسی ابد

مولانا-غزل شماره 833

مرگ ما هست عروسی ابد

سرّ آن چیست هو الله احد

شمس تفریق شد از روزنه‌ها

بسته شد روزنه‌ها رفت عدد

آن عددها که در انگور بود

نیست در شیره کز انگور چکد

هر کی زنده‌ست به نورالله

مرگ این روح مر او راست مدد

بد مگو نیک مگو ایشان را

که گذشتند ز نیکو و ز بد

دیده در حق نه و نادیده مگو

تا که در دیده دگر دیده نهد

دیده ی دیده بود آن دیده

هیچ غیبی و سری زو نجهد

نظرش چونک به نورالله است

بر چنان نور چه پوشیده شود

نورها گر چه همه نور حقند

تو مخوان آن همه را نور صمد

نور باقیست که آن نور خداست

نور فانی صفت جسم و جسد

نور ناری ست در این دیده ی خلق

مگر آن را که حقش سرمه کشد

نار او نور شد از بهر خلیل

چشم خر شد به صفت چشم خرد

ای خدایی که عطایت دیده ست

مرغ دیده به هوای تو پرد

قطب این که فلک افلاک است

در پی جستن تو بست رصد

یا ز دیدار تو دید آر او را

یا بدین عیب مکن او را رد

دیده تر دار تو جان را هر دم

نگهش دار ز دام قد و خد

دیده در خواب ز تو بیداری

این چنین خواب کمال ست و رشد

لیک در خواب نیابد تعبیر

تو ز خوابش به جهان رغم حسد

ور نه می‌کوشد و بر می‌جوشد

ز آتش عشق احد تا به لحد