در غم یار یار بایستی
یا غمم را کنار بایستی
زانچه کردم کنون پشیمانم
عقل امسال پار بایستی
تا درخت امید سبز شدی
سایه آن بهار بایستی
دل من شیر بیشه را ماند
شیر در مرغزار بایستی
دشمن عیب جوی بسیارست
دوستی غمگسار بایستی
یار لاحول گوی را چه کنم
یار شیرین عذار بایستی
ماهی جان ما که بی آب است
بر لب جویبار بایستی
چون رضای دل تو در غم ماست
یک چه باشد هزار بایستی
خوک دنیاست صید این جانان
آهوی جان شکار بایستی
صد هزاران سخن نهان دارم
گوش را گوشوار بایستی
همه ره لنگ بی وفا باشد
هم ره راهوار بایستی
شمس تبریز رخ بیاراید
جانها در نثار بایستی
