مرا دل گشت شیدا ای افندی
کجا رفتی از اینجا ای افندی
مگر تو عقل بودی کز پی روح
شدی بر اوج اعلا ای افندی
بدیدم سایه ات را و ندیدم
بیان نور اسما ای افندی
ز هر برگ و شجر وصفت شنیدم
که می گفتند گویا ای افندی
مسلسل جعد مشکین تو دیدم
شدم مجنون و شیدا ای افندی
صباح الخیر زد بلبل کجایی
ز گل کردست غوغا ای افندی
خمش کن شمس تبریزی که از غیب
شدم اموات احیا ای افندی
