برخیز و برون آ ز دل ای ماه نهانی
کان ماه بداند که تو جانی و جهانی
برخیز که امروز سماعست و نشاط است
از ابر برون آ که تو خورشید زمانی
هر ذره چو خورشید شد از پرتو رویت
زان روز مبارک که تو اندر سیرانی
در آب و گل عشق تقاضا نبود هیچ
تا گوش بگیری و سوی خویش کشانی
خوش میکش و خوش دست که دست تو درازست
اسرار کشا کش بندانیم تو دانی
ای گوش مده گوش مده دست روان شو
ای هوش بهل هوش که در بزم خوشانی
ای دست در آویز در آن دامن دولت
ای پای مپا هیچ که تا باز نمانی
گفتم که دلا خیز تو را شاه بخواندست
دل گفت نه می نایم پی خط و نشانی
