ای شاه تو ترکی عجمی وار چرایی
چون صحت جانی هله بیمار چرایی
چون رنگ ز رخسار تو دارد چمن و گل
ای رونق گلزار تو بر خار چرایی
چون گفت اناالحق زدم باده ی او بود
ای خواجه ی منصور تو بر دار چرایی
در غار تنم چون دل و دلدار حریفند
دلدار چو رفت ای دل در غار چرایی
آن شاه نشد لیک پی چشم مبین گفت
گر شاه نشد مخزن اسرار چرایی
گر بیخ دلت نیست در آن آب حیاتش
ای باغ چنین تازه و پربار چرایی
گر راه نبرده ست دلت جانب گلزار
خوش بوی و شکرخنده و دلدار چرایی
گر دیو زند طعنه که خود نیست سلیمان
ای دیو اگر نیست تو در کار چرایی
در خیمه ی دل گر نه پری خانه ی حسن است
ای جان سراسیمه پری وار چرایی
ای مریم جان گر تو نه ای حامل عیسی
با زلف چلیپاوش زنار چرایی
گر از می شمس الحق تبریز نه مستی
پس معتکف خانه خمار چرایی
